امام ( ع ) در اين مورد بيانات بسيار ارزنده‌اى دارند كه به ذكر برخى از آنها مىپردازيم . امام ( ع ) دربارهء اصحاب جمل و آگاهى و بينش خود از فتنه آنان سخن گفته و آنها را تهديد به مرگ مىكند : « أَلا و انَّ الشَّيْطانَ قَدْ جَمَعَ حِزْبَه . وَ اسْتَجْلَبَ خَيْلَهُ وَ رَجِلَهُ . وَ انَّ مَعِى لَبَصيرَتى ما لَبَّسْتُ عَلى نَفْسىِ وَلا لُبّسَ عَلَىَّ . وَ ايْمُ اللَّهِ لَأُفْرِ طَنَّ لَهُمْ حَوْضاً أَنا ماتِحُهُ لا يُصْدِرُونَ عَنْهُ وَلا يَعُودُونَ إِلَيْهِ » « 1 » ؛ آگاه باشيد كه شيطان حزب خود را فراهم ساخته ، و سواره و پياده‌اش را فراخوانده و به سوى شما تاخته است بصيرتم با من است ، نه حق را از خود پوشيده داشته‌ام و نه كسى آن را بر من پوشانده است . به خدا سوگند ، براى آنان حوضى پر كنم كه خودم آبكش آن باشم . اگر وارد آن شدند ، برون شدن نتوانند و چون برون شدند خيال بازگشت در سر نپرورانند . امام ( ع ) در يكى از بيانات ارزنده‌اش دربارهء توطئه‌هاى اصحاب جمل سخن گفته و آنها را ملامت مىكند و به عده‌اى از آنها كه امام ( ع ) را به جنگ و شمشيرزنى فراخوانده است ، پاسخ دندان‌شكنى كه حكايت از شجاعت و دلاورى او دارد ، مىدهد و با توجه به بينش و اعتقاد راسخى كه نسبت به راه و شيوه خويش دارد با تمام قاطعيت در مبارزه و سركوبى آنها اعلام آمادگى مىنمايد . البته آن حضرت‌پيش از هرگونه تهديد ، حجت را بر آنها تمام كرده و راه حق و هدايت را برايشان بيان نموده است . « فَانْ أَبَوْا أَعْطَيْتُهُمْ حَدَّ السَّيْفِ . وَ كَفى بِه شافِياً مِنَ الباطِلِ وَ ناصِراً لِلْحَقّ . وَ مِنَ الْعَجَبِ بَعْثُهُمْ الَىَّ انْ ابْرَزَ لِلطّعانِ . وَ انْ اصْبِرَ لِلْجِلادِ هَبِلَتْهُمُ الْهُبُولُ لَقَدْ كُنْتُ وَ ما أُهَدَّدُ بِالْحَرْبِ ، وَلا أُرَهَّبُ بِالضَّرْبِ وَ انّى لَعَلى يَقِينٍ مِنْ رَبّىِ . وَغَيْرِ شُبْهَةٍ مِنْ دينى » « 2 » ؛ پس اگر سرپيچى كنند ( و از حق گريزان باشند و فرمان الهى را نپذيرند ) تيغ تيز را نثار آنها كنم كه درمان خوبى براى باطل و ياور نيكى براى حق است . در شگفتم كه از من حضور در ميدان كارزار و پايدارى در نبرد مىخواهند ؟ مادر بر آنها بگريد تاكنون كسى مرا از جنگ

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 10 . ( 2 ) . نهج البلاغه‌خطبهء 22 .